W eksperymencie badającym kompetencje numeryczne udowodniono, że pszczoły mają zdolność do natychmiastowej oceny liczby obiektów. Owady miały przelecieć przez tunel, którego wyjście oznaczono
konkretną liczbą kropek. Prowadziło do miejsca, w którym trzeba było wybrać przejście oznaczone taką samą liczbą znaków. Właściwy wybór pozwalał dostać się do komory ze słodką nagrodą. Okazało się, że większość pszczół nie ma żadnego problemu z odróżnieniem dwóch od trzech kropek, a przy odrobinie wprawy odróżniały także trzy od czterech.

Większe liczby były już poza ich zasięgiem. Podobną zdolność do natychmiastowej oceny liczby obiektów mają naczelne, ptaki, delfiny, szopy pracze, a nawet salamandry. Pszczoły to na razie jedyne reprezentantki bezkręgowców, u których wykryto taki talent.

Osobowość

Obserwacje wielu grup zwierząt, od szympansów po jaszczurki i ośmiornice, dowodzą, że zdarzają się wśród nich różne osobowości. Osobowość można ująć w naukowe ramy, mierząc odwagę, lęk, agresję, ciekawość. Te zwierzęta, które bywają bardziej agresywne wobec członków stada, są także odważne w eksplorowaniu środowiska, chętnie próbują nowego pokarmu i szybko wracają do równowagi po sytuacji zagrożenia. Na przykład sikory bogatki mają stabilne cechy osobowości; zarówno odwaga, jak i nieśmiałość są utrwalone przez naturalną selekcję. Osobowość jest dziedziczona w rodzinie, nie zależy od wieku, kondycji ani płci. Okazuje się, że od niej zależy przetrwanie w różnych warunkach środowiska. Gdy lasy obfitują w bukiew (owoc buka), główny pokarm zimowy sikory, to największe szanse na przeżycie mają odważne samce i płochliwe samice. Odwrotną zależność zaobserwowano, gdy buki rodzą mało orzeszków. Dlaczego tak się dzieje?

W stadzie samice są podporządkowane samcom, bycie agresywnym i przebojowym jest korzystne dla samic, gdy o pokarm trudno . Samce mają łatwiejszy dostęp do pokarmu niż samice, ale po obfitym roku nie brakuje rywali do terytorium i wtedy bycie nieustraszonym eksploratorem umożliwia przetrwanie. Nie wiadomo jednak, dlaczego w niektórych latach odważne sikory obojga płci mają mniejsze szanse przeżycia niż te strachliwe. Do wyjaśnienia tej zagadki potrzeba dalszych badań.

Dostrajanie się

Niższa forma empatii, polegająca na dostrajaniu się do uczuć innych osobników, jest powszechna wśród ssaków. Cecha ta wiąże się z matczyną opieką. Samice muszą natychmiast reagować na dyskomfort swojego potomstwa. Istnienie tego typu wrażliwości udowodniono na przykład u myszy. Gryzonie, widząc cierpienie współlokatorki, same stawały się bardziej wrażliwe na ból. Mistrzem w dostrajaniu się do emocji człowieka jest pies. Zwierzę to żyje obok nas od 15 tys. lat. Psy miały więc mnóstwo czasu, by się nauczyć naszych reakcji.